پزشک و بازیگر سینمایی که هرگز موبایل نداشته است!
امید روحانی بازیگر و پزشک، برای دوری از استرس و پیدا کردن آرامش هیچ گاه موبایل نداشته است.
به گزارش منیبان؛ صریح و رک صحبت می‌کند و همین صراحت کلام گفتگو را جذاب می‌کند. اصلا همین شیوه بیان او را میان منتقدان سینما مطرح کرده است. البته که از طنازی‌های او در نقش‌آفرینی‌هایش هم نمی‌شود ساده گذشت. همه این‌ها را که کنار بگذاریم به شغل و تخصص اصلی این بازیگر و منتقد سینما می‌رسیم؛ پزشکی.
امید روحانی هر سه این کار‌ها را با جدیت دنبال کرده و این روز‌ها با وجود محدودیت‌های ناشی از کرونا فعال و اکتیو بین بیمارستان و لوکیشن‌های فیلمبرداری در رفت‌وآمد است تا در هر دو میدان برای هموطنانش مؤثر واقع شود. با ما همراه باشید تا بخش‌هایی از گفت‌وگوی این هنرمند ۵۹ ساله را بخوانیم.
سؤال اول را از سر کنجکاوی می‌پرسیم. در این روز‌ها که تلفن همراه جزء لاینفک زندگی هر فردی شده، سخت نیست که تلفن همراه ندارید؟ از تجربه دنیای بدون تلفن همراه برایمان بگویید.
به دلایل متعدد موبایل ندارم. اولاً می‌خواهم آرامش داشته باشم. موبایل تنها فایده‌ای که دارد این است که خیلی زود می‌توانند شما را پیدا کنند و من نمی‌خواهم مرا راحت پیدا کنند، آرامشم را به هم زده و به من استرس بدهند. تلفن همراه با فواید و محاسنی که قطعا دارد، مهم‌ترین مشکلی که دارد این است که استرس می‌دهد. آنچه من بین رفقا می‌بینم این است که بیش از ۵۰ تا ۶۰درصد تماس‌ها زائد هستند؛ در واقع به‌گونه‌ای است که نیاز مبرم به تلفن موبایل نیست و می‌شود با تلفن ثابت صحبت کرد.
البته در طول یک‌ماه ممکن است یک یا ۲ بار به ارتباط با تلفن همراه مجبور باشم. همان یکی دو بار هم با کمک دوستان و موبایل همسر این کار را انجام می‌دهم. دلیل دوم این است که من چندین نوع زندگی و مشغله دارم و باید روی کارم به خوبی تمرکز کنم. یکی از تخصص‌های من بیهوش‌کردن کودکان است. تصور کنید حین بیهوشی بچه یک‌ساله موبایل زنگ می‌زند. حتی همین که بگویم بعدا تماس بگیرید، ممکن است خللی در کار من ایجاد کند و این، خود بازی با جان مردم است. دلیل سوم هم این است که نیازی به داشتن آن احساس نمی‌کنم. اصلا چه نیازی به موبایل هست؟ مثلا در یک صحنه نمایش فاصله ۲ دستیار فقط ۲ اتاق است. دستیار دوم به دستیار سوم می‌خواهد بگوید فلان کار را انجام بده. بعد با موبایل تماس می‌گیرد. خب داد هم بزنند صدایشان به هم می‌رسد! ۹۰درصد تلفن‌های موبایلی که من می‌بینم دوستانم انجام می‌دهند، زائدند. الحمدلله سلامتی‌ام را مدیون این هستم که تسلیم موبایل نشده‌ام. از این به بعد هم قصد ندارم تسلیم شوم.
من ۱۴ساله بودم که نخستین بار تلفن را دیدم. من برای نسلی هستم که تلفن برایش مهم‌ترین عامل تکنولوژی بوده است. الان بچه یک‌ساله با موبایل آشناست. گاهی در کار می‌بینم. بچه یک‌ساله را می‌خواهم آنژیوکت بزنم و بیهوش کنم، برای آرام‌کردنش، موبایل برایش روشن می‌کنند. نسل جدید فرق می‌کند، شما نیاز مبرم دارید به موبایل. بدون موبایل نمی‌توانید زندگی کنید. عوارضش را هم می‌کشید، پدرتان هم درمی‌آید، چاره‌ای هم ندارید. من در این سن و سال حاضر نیستم به مشکلات موبایل تن بدهم.
