- آرشیو اخبار 1
- اجتماعی 2
تمامی مردم این شهر مردهاند!
تصویری از این شهر که در روسیه میبینید در واقع یک قبرستان باستانی است! قبرستانی با دخمههای سفید رنگ اسرارآمیز که اجساد به همراه یک قایق آنجا قرار داده شدهاند.
به گزارش منیبان؛ در شمال روسیه روستایی به اسم درگوس (Dargavs) هست که قبرستانی اسرارآمیز با قبرهای باستانی و عجیب دارد. قبرستانی که قبرهایش مثل دیگر قبرستانها در دل زمین حفر نشدهاند بلکه مردهها در درون دخمههایی سفید رنگ قرار دارند.
قدمت این شهر
شهر مردگان در میان درهای قرار گرفته و در نقاط مختلف آن ۹۹ قبر سنگی و دخمه باستانی وجود دارد. قدمت دخمههای این قبرستان به قرن ۱۴ برمیگردد. هرچند که برخی، آنها را برای قرن ۱۲ میدانند. مردم شهر با اینکه خودشان بر روی کوه زندگی میکردند اما مجبور بودند که مردگان خود را در این جای صعب العبور خاک کنند چون زمین اطراف محل زندگی آنها بسیار گرانقیمت بوده است.
داستان این دخمهها چیست؟
مردم مردهها را به همراه لباس و وسایلشان دفن میکردند و چون معتقد بودند که مردهها بعد از مرگ باید از رودخانهای عریض رد شوند. در داخل دخمهها در کنار مردهها یک قایق چوبی هم قرار میدادند. برای رسیدن به این روستا باید جادهای پر پیچ و خم و تپهای را رانندگی کنید، همین جاده طولانی باعث شده که گردشگران کمی به دیدن این شهر بروند. وقتی به این شهر میروید خانههای سفید رنگ کوچکی را در مقابلتان میبینید که در واقع دخمههای سنگی هستند. دخمهها، سقفی پلهای دارند که نوک آنها تیز است و بر روی دیوارها شیاری مربعی شکل قرار دارد که مردها را در داخل آن میگذاشتند.
دخمه های شهر مردگان
در واقع هر خانوادهای در اینجا یک دخمه داشته و هر چه ارتفاع این دخمه بیشتر بود یعنی این که آن خانواده پرجمعیتتر بودند. در جلوی هر کدام از این دخمهها یک چاه کنده شده که اگر در داخل آن سکهای بیندازید و سکه به سنگ ته چاه بخورد یعنی آن مرده به بهشت رفته است. ساکنان اینجا به مدت صدها سال مردههای خود را در این دخمهها میگذاشتند.
افسانههای شهر مردگان
اینجا مکانی اسرارآمیز است که افسانههای زیادی درباره آن وجود دارد که یکی از آنها این است که این محل نفرین شده است و اگر کسی به این شهر برود هیچ وقت زنده برنمیگردد برای همین هم هست که بومیها معمولا به داخل شهر مردگان نمیروند. بر اساس یکی از افسانهها، در قرن ۱۸ این شهر دچار طاعون شد و ۹۰ درصد ساکنانش مردند و وقتی کل خانواده در اثر این بیماری میمردند نفر آخر که کسی نبود تا او را دفن کند به این دخمهها میرفت و منتظر میماند تا مرگش فرا برسد.