• آدم‌ها به احساسشان زنده‌اند. به اینکه برای دیگران وجود داشته باشند. یکی غمشان را بخورد و خودشان غم یکی دیگر را بخورند. زندگی یعنی نوشیدن یک لیوان چای کنار کسانی که دوستشان داریم یا تنها به یاد آن‌هایی که دوستشان داریم. اصلاً ابراز این دوست داشتن‌ها خودش هنر می‌خواهد. کسی که عاشق باشد و به زبان بیاورد. کسی که دلتنگ باشد و اشک بریزد. کسی که نگران باشد و بروز بدهد.