• شاید خالی از لطف نباشد که کمی به گذشته بر گردیم و نگاهی به ازدواج های زمان قاجار و میزان مهریه دختران بیندازیم و ببینم آنان چگونه ازدواج می کردند.

  • بنابر قانون هر چیزی که مالیت داشته باشد را می‌توان به عنوان مهریه در نظر گرفت، بنابراین اموال منقول مانند سکه و اموال غیر منقول مانند ملک را می‌توان مهریه قرار داد.

  • مهریه از جمله مهم‌ترین توافقات زوجین است که گاهی امکان دارد میزان آن را دختر تعیین کند و گاهی امکان دارد دختر و پسر سر یک مال مشخص و معین به توافق برسند.

  • در فلسفه ازدواج معمولا رسم بر آن است که مرد مهریه را به زن خود اعطا کند اما در برخی از مناطق بنگلادش این مساله برعکس است.

  • بسیاری از زوجین بنا بر دلایل مختلف ممکن است به این نتیجه برسند که ادامه زندگی مشترک برایشان مقدور نیست و تصمیم به جدایی می‌گیرند. در صورتی که زوج و زوجه در امر طلاق به توافق برسند، می‌بایست که مراحلی را برای انجام طلاق توافقی طی کنند.

  • لیستی از مهریه‌هایی که نه میتوان داد و نه عروس می‌تواند آن را گرفت در صفحات مجازی وجود دارد و در حال حاضر باید بیت کوین را به آن اضافه کرد.

  • جماران نوشت: خاطرم هست روزی از آقا پرسیدم: «اگر بخواهم به مکه بروم می توانم مهریه ام را از اعرابی بگیرم؟» آقا پاسخ دادند: «خیر. نمی توانی زیرا مهریه ات از خانه ای است که اکنون در آن ساکن هستی لذا ...».

  • مطابق با قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی، تنها در صورتی تمام اموال و دارایی شوهر به منظور وصول مهریه از سوی زن قابل توقیف است که آن دارایی و اموال جزء مستثنیات دین (اموال ناظر به مایحتاج زندگی عرفی و شانی) شوهر نباشد، از این رو پول رهن خانه که توسط شوهر (مستاجر) به مالک خانه پرداخت شده نیز تحت شرایطی خاص قابل توقیف است.

  • مرسوم است که هنگام عقد نکاح برای زن مهریه تعیین می‌شود. این موضوع یعنی، مرد تعهد می‌کند مالی را در ازای ازدواج به زن بدهد.

  • مطابق ماده ۱۰۸۲ قانون مدنی به محض خواندن صیغه عقد، زن مالک مهریه می‌شود و هرگونه دخل و تصرفی که بخواهد می‌تواند در آن بنماید. با توجه به این‌که زن در نحوه استفاده از مهریه‌اش تام‌الاختیار است پس می‌تواند آن را به شوهرش ببخشد.