امارات به‌دنبال چیست؟

 از زمان «طوفان الاقصی» و نبردهای بعدی برای جلب حمایت، رژیم صهیونیستی تلاش کرده است تا با بهره‌گیری از قابلیت‌های همسایگان عرب خلیج فارس که روابط خود را با آن عادی‌سازی کرده‌، شکاف جغرافیایی با ایران و محور مقاومت را پر کند و در این زمینه ادعا می‌کند که مقابله با ایران و متحدانش نشان‌دهنده «منافع مشترک جمعی» است.

ابوظبی به عنوان شریکی محوری برای تل‌آویو و واشنگتن ظاهر شد؛ امارات در حال آماده شدن برای کمک به بازگشایی اجباری تنگه هرمز در کنار ایالات متحده و سایر متحدان از جمله رژیم صهیونیستی است، اقدامی که طبق گزارش وال استریت ژورنال، این کشور را به اولین کشور خلیج فارس تبدیل می‌کند که مستقیما وارد این جنگ می‌شود.

وال استریت ژورنال به نقل از منابع عربی نوشت: دیپلمات‌های اماراتی از ایالات متحده و قدرت‌های نظامی در اروپا و آسیا خواسته‌اند تا ائتلافی برای بازگشایی اجباری تنگه تشکیل دهند.

یک مقام اماراتی گفته است که کشورش به طور فعال در حال بررسی راه‌های مشارکت نظامی در به اصطلاح تأمین امنیت تنگه، از جمله مشارکت در پاکسازی مین و ارائه سایر خدمات پشتیبانی است.

منابع عربی همچنین اظهار کردند که امارات در پیشنهادی گستاخانه به ایالات متحده گفته است که کنترل جزایر این آبراه استراتژیک، از جمله ابوموسی را که امارات ادعای مالکیت بر آن دارد، در دست بگیرد.

حضور امارات در بازی ژئوپلتیک کنونی در حالی است که اخیرا کانال ۱۲ عبری به صراحت در گزارشی اعلام کرد، امارات دیگر مخفی‌کاری نمی‌کند و به صورت آگاهانه در مسیر عمیق‌تر کردن ائتلاف استراتژیک خود با اسرائیل حرکت می‌کند.

این رسانه عبری اذعان کرد، امارات می‌خواهد دامنه این ائتلاف را بزرگتر کرده تا اینکه شامل یک مشارکت عملیاتی میدانی شود. با تبدیل شدن امارات به نزدیک‌ترین شریک عربی رژیم اشغالگر، حمایت مقامات صهیونیست از این کشور حاشیه خلیج فارس اندک جلوه این رابطه استراتژیک می‌تواند باشد.

در پی اتهاماتی علیه ایران مبنی بر هدف قرار دادن تاسیسات بندر الفجیره که از سوی مقامات کشورمان تکذیب شد، نفتالی بنت، نخست‌وزیر پیشین رژیم صهیونیستی از در حمایت از ابوظبی درآمده و ادعا کرد: امارات متحده عربی، «متحد استراتژیک» ما، مورد حمله ایران قرار گرفته است و آن را «اعلان بالفعل جنگ مجدد علیه متحدان ایالات متحده و اسرائیل در منطقه» می‌دانیم.

تهران که دهه‌هاست خواستار وحدت کشورهای منطقه‌ است، امروز با وجود مواضع مسالمت‌آمیز خود در مسائل منطقه و جهان و در حالی که با جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان مواجه شده، دیگر حضور گسترده نظامی آمریکا و پایگاه‌هایش در منطقه را که از آنها علیه‌اش استفاده شد، برنمی‌تابد.

ایران به صراحت اعلام کرده، به هر جایی که منبع تهدید آمریکا باشد، حمله خواهد کرد. همانطور که در هدف قرار دادن تمام مراکز حضور و فعالیت آمریکا در هر کشوری که برای حمله به آن استفاده شده بود، این را نشان داد.

استراتژی ایران در منطقه بعد از تجاوز آشکار امریکا و رژیم صهیونیستی مبتنی بر هدف قرار دادن مستقیم هر منبع تهدید نظامی از سوی آمریکا و اسرائیل بوده است، اما آنچه درباره انفجار در الفجیره مطرح شد، به نظر می‌آید بیشتر بازی است که از سوی امارات با همراهی اسرائیل و آمریکا پیش برده می‌شود، زیرا آمریکا بر دخالت دادن نیروهای نیابتی خود در این جنگ مصمم است تا بار کمتری از ‍‍پیامدهای ناشی از تجاوزگری‌هایش در منطقه را متحمل شود.

از ابتدای تجاوز به ایران کشورهای خلیج فارس، به ویژه امارات، بحرین، کویت، عربستان نه تنها بی‌طرف نبودند، بلکه در عملیات‌های خصمانه علیه ایران مشارکت داشتند. ایران نیز با توجه به مواضع اعلامی و اعمالی این کشورها دریافته این امر آنها را در موقعیت دشمن قرار می‌دهد و قرار گرفتن آنها در فهرست اهداف در هرگونه رویارویی آینده را توجیه می‌کند.

ایران هشدارهای روشنی به کشورهای منطقه داده و از آنها خواست که موضع خود را مشخص کنند: یا از درگیری فاصله بگیرند یا عواقب آن را بپذیرند. این مساله در نامه‌های متعدد و جداگانه به سازمان ملل به طور رسمی اعلام شد.

در پی اتهام‌زنی‌های جدید امارات درباره بندر الفجیره پس از وقفه ۲۵ روزه حملات، یک منبع نظامی ایرانی اعلام کرد که اگر امارات متحده عربی هرگونه اقدام غیرمنطقی انجام دهد، تمام منافع آن به هدفی برای ایران تبدیل و درسی خواهد گرفت که هرگز فراموش نخواهد کرد.

با بازخوانی این اظهارات درمی‌یابیم ادامه همکاری امارات با ایالات متحده و رژیم متجاوز صهیونیستی به پاسخ‌های قاطع تهران منجر خواهد شد. اقدامات ایران در حوزه دریایی، از جمله کنترل خطوط کشتیرانی و اعمال محدودیت بر حرکت کشتی‌ها، نشان دهنده تغییر مواضع تهران به مرحله پیشرفته‌تری در مدیریت درگیری است. به‌واقع این اقدامات در حال ایجاد یک واقعیت جدید در منطقه است.

جو زدگی‌های امارات در آشفته بازار منطقه تنها به تقابل مستقیم با ایران خلاصه نمی‌شود، بلکه شامل فاصله گرفتن از یار دیرینه خود یعنی عربستان نیز شده است. در زمانی که عرضه نفت به دلیل بسته شدن تنگه هرمز به شدت مختل شده، به نظر می‌رسد تصمیم امارات برای خروج از اوپک یک اعلامیه سیاسی به این معناست که ابوظبی قصد دارد به عنوان یک تولیدکننده مستقل عمل کند. خروج امارات از اوپک بیشتر یک پیام سیاسی خطاب به ریاض است که در آن ابوظبی تمایل خود را برای رهایی از تصمیم‌گیری‌های نفتی کشورهایی مثل عربستان از دست داده است. در عین حال منابع متعددی تایید می‌کنند که عربستان تمایل به مشارکت و همراهی با ماجراجویی‌های سیاسی و نظامی و امنیتی امارات در منطقه به ویژه در جریان حملات آمریکا و اسرائیل به ایران ندارد.

ادعاهای امارات درباره جزایر سه‌گانه ایران بر کسی پوشیده نیست و همین موضوع می‌تواند به راحتی این کشور کوچک را به دستاویزی برای اشغالگران و آمریکا برای مقاصد جنگ‌طلبانه‌شان تبدیل کند اما سوال اینجاست که امارات چرا باید در بازی این کشورها ولو قدرت بالای نظامی و اقتصادی داشته باشند، بیافتد؟

نقش‌افرینی فتنه‌گرانه و تحریک‌آمیز امارات علیه ایران با مطرح کردن مداوم ادعاهایی بر جزایر سه‌گانه و باج‌دهی به قدرت‌های بزرگ با هدف جلب حمایت‌شان در این‌باره، از جلوه‌های ماجراجویی امارات در روابط دو جانبه و تحولات منطقه است. نقش نیابتی امارات برای اسرائیل برای ترغیب آمریکا به ادامه حمله علیه اهداف و منافع ایران با این مقاصد انجام می‌شود که ضربه به ایران، راه جاه‌طلبی منطقه‌ای آنان به‌خصوص برای سلطه بر جزایر سه‌گانه را هموار می‌کند.

در سایه آنچه ترامپ «گذرگاه بشردوستانه برای کشتی‌ها» در خارج از تنگه هرمز می‌نامد، به نظر می‌رسد ابوظبی و واشنگتن در حال اجرای اقدامی مشترک هستند که خروج از اوپک برای شکستن محدودیت‌های تولید نفت به منظور دور زدن محدودیت‌های ایران در تتگه هرمز می‌شود.

تلویزیون ایران به نقل از یک منبع نظامی روز دوشنبه اعلام کرد که تهران هیچ برنامه قبلی برای حمله به تأسیسات اماراتی در بندر الفجیره نداشته است. این منبع گفت که این حادثه نتیجه تلاش بی‌ملاحظه ارتش آمریکا برای باز کردن گذرگاهی برای کشتی‌ها از طریق آبراه‌های محدود تنگه هرمز بوده است و ارتش آمریکا باید مسؤولیت آنچه در تأسیسات نفتی بندر الفجیره رخ داد را بر عهده بگیرد. 

هم‌چنین سیدعباس عراقچی وزیر خارجه ایران نیز در واکنش به هرگونه تبانی امارات با رژیم صهیونیستی و آمریکا در ایکس نوشت: در حالی که به لطف تلاش‌های پاکستان مذاکرات در حال پیشرفت است، آمریکا باید هوشیار باشد که وسط بدخواهان دوباره به یک باتلاق کشیده نشود؛ امارات متحده عربی نیز همین‌طور؛ «پروژه آزادی»، «پروژه بن‌بست» است.

اکنون که دولت ترامپ در تلاش است تا از طریق مانورهای رسانه‌ای و نظامی و وسط کشیدن پای کشورهای منطقه و جهان به درگیری‌ها در تنگه همرز برای خود دستاورد سیاسی درست کند، واقعیت‌های میدانی، توانایی رو به کاهش آن را در تحمیل شروطش در مقایسه با افزایش اثربخشی ایران در میدان، نشان می‌دهد.

در عین حال روشن است که امارات بدون توجه به هشدارهای غیررسمی از سوی متحدان عرب خود سعی بر ادامه همکاری و همراهی با آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران دارد اما این مساله قطعا تحولات منطقه را به سمت تنش و درگیری‌های بیشتر خواهد کشید.

منبع: ایسنا